Een economie draaiende houden kost veel
Een moderne economie op gang houden vereist een constante en enorme toevoer van menselijke arbeid. Wanneer plotselinge crisissen de beschikbare arbeidskrachten uitputten, zijn gewone burgers vaak degenen die de extra last moeten dragen.
Rusland vraagt zijn burgers nu een bijzonder zware offer te brengen, simpelweg om het land draaiende te houden.
Oude regels worden doorbroken
President Vladimir Putin heeft onlangs een wet ondertekend die burgers effectief verplicht aanzienlijk meer uren op de werkvloer door te brengen. De wetgeving verdubbelt in de praktijk de jaarlijkse overurengrens van het land.
Gedurende de afgelopen vijftig jaar beperkte de oude Sovjet-arbeidswetgeving de jaarlijkse overuren tot 120 uur. Het nieuwe decreet verhoogt dat plafond naar maar liefst 240 uur per jaar.
Bovendien worden cruciale veiligheidsvoorschriften afgeschaft. Leidinggevenden mogen voortaan werknemers uit gevaarlijke of schadelijke sectoren terugroepen om lege shifts op te vullen.
Een nijpend arbeidstekort
Deze ingrijpende beleidswijziging valt samen met een historisch tekort aan arbeidskrachten in het land. Rusland kampt momenteel met een tekort van 1,5 miljoen werknemers — ruwweg de volledige bevolking van een grote stad als Jekaterinenburg.
De Russische Unie van Industrialisten en Ondernemers waarschuwt dat dit tekort tegen 2030 kan oplopen tot drie miljoen mensen. Officiële beleidsdocumenten beweren dat de sterk uitgebreide werktijden het onmiddellijke nationale tekort van bijna 50.000 banen zullen compenseren. Staatsgegevens beweren bovendien dat maar liefst 90 procent van de bevolking hier vrijwillig toe bereid is.
Onafhankelijke economische data schetsen echter een veel somberder beeld. Experts wijzen het arbeidstekort rechtstreeks toe aan de oorlog in Oekraïne. Het conflict leidde tot plotselinge militaire mobilisaties, verwoestende verliezen aan het front en een massale vlucht van jonge mannen uit het land.
De nieuwe realiteit
Sommige aan het Kremlin gelieerde miljardairs opperen al langer nog radicalere ideeën om de lekkende economie te dichten. Voorstellen omvatten een terugkeer naar de zesdaagse werkweek uit het Stalin-tijdperk, of het opnieuw inzetten van een leger van 40 miljoen gepensioneerden.
Demografen waarschuwen echter dat het huidige arbeidstekort een permanent karakter heeft. Een dalend geboortecijfer en een snel verouderende samenleving betekenen dat de werkvloeren leeg zullen blijven.
Demograaf Igor Jefremov merkte op dat de huidige situatie op de arbeidsmarkt “geen crisis is, maar een nieuwe norm voor de komende decennia.”
